گذاری به منطقهٔ بَرشَه (البرشا)
شعرى از محمد ♣ محمديان ♣ كوخردى
(شعر: از استاد محمديان كوخردى )
«تشکر وقدردانی از مردم مهربان کوخرد»
سلام خدمت همشهریان عزیز وگرامی، و عرض ادب وتشکر از مردم مهربان کوخرد، واز آنجا که هم اکنون آقای محمدیان در فتره نقاهت Convalescence هستند، وقدرت برای نوشتن ندارند، وبدرخواست دوستان و جویای احوالپرسی از پدر بزرگوارم ، تصمیم گرفتم بعضی از مقالههای پیشین ایشان (مقالههای مختاره) خدمت همشهریان عزیز تقدیم نمایم، امیدوارم بتوانم قسمت کوچکی از زحمات ایشان را جبران کنم، همچنین از همشهریان عزیزم خواستارم برای پدر بزرگوارم دوعا کنند.
التماس دعاء خير
التماس دعا خير
التماس دعا خير
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
*از سرى أشعار شاعر:محمدمحمديان كوخردى.
گذاری به منطقهٔ بَرشَه (البرشا)
| کُنَم حَمدِ خُداوَندْ جهانْ دارْ | کِه فَرمُودَهاست خِلقَتْ چَرخ دَوارْ | |
| جَبَل با بـّر وُ بَحر وُ لَیل وُ أَنهَارْ | بیـّدِ قُدرَتـَشْ کَردَه پَدیدارْ | |
| دُرُودِ بی حُدُود و بی نِهایَت | زمَا بّر رُوح سُلطان قِیامَت | |
| مُحَمَد سٍید سادات عَالَمْ | شَفیع مُذنِبین، و مُذنِبات هَم | |
| زبَعد حَمد حَق ونَعتِ اَحمَد | نَویسَمْ یادِگاری مَنّ مُجَرَد |
**********
بتاریخ دُو هَفصَد ماه ذُوالقَعد
دِگَر هَم بیست و دُو اَز هِجر اَحمَد
بَه رُوز هِیجدَه بُود وُعَصرْ جُمعَه
بکَردَم مَن و ناصِر عَزم بَرشَهْ
پَس اَز صَرفِ نَهار را بادِلِ شَادْ
گُذار ما بَه مُلکِ «بَرشَهْ» اُفتادْ
بَه هَمراه مَانْ بُودَند آن جَوانانْ
جوانان و جونمردان چُو شيران
اَوَل بُود «مَحمُود بَستَکی» آن مَردِ دانَا
کِه دَر کارهایِ سُتُرگ اُو هَست تَوانَا
دُوُم «مُحَمّد مُصَطفی مَدَنی» بُودْ
بَدلیری هَمچُونْ «شَمّد لاوَری» بُودْ
دِگَر بُودَند آن دُو سَرو بُستانْ
حَمَد و حُمید نُور هَردُو چَشمَانْ
سَراسَر دَشتِ بَرشَه را بدیدَمْ
بَه جُزء رَملِ سَفید چیزی نَـدیـدَمْ
بَسی اَز دِرَختان خُشکیدَه بُودَندْ
کِه چُـون اَز آب باران نا اُمیدَنـدْ
خِیابَانْ هَاشْ بُود خِیلی مُنَظّمْ
چه از «لیت» چه از «آسفالت» مُحکَمْ
تَمام جَادَه هَاشْ بَسیار عَالیْ
ز «اِنتِرلُوک» ودیگَر «کاشی» کاری
«ویلاها» بُودْ چُو « کاخ آپادانا»
به خَرج آن نَه هَرکَسْ بُود تَوانا
مَنا دارَم اَز فَضلَت خُداوَندْ
نَصیب ماکُنی نیز قَطعَهای چَندْ
وَلی بایَد کِه مَن أرض داشتَه بَاشَمْ
کِه بتوانَم دَر آنجا خانَهْ سَازَمْ
نَه هَرکَسْ قادِر است کِه خانَه سَازدْ
فَقًط آن کَسْ کٍه پُولی داشتَه بَاشَدْ
«زَر» و «دینار» و «درهم» هَرچَه داری
رَواج و رُونَق حَاضِر و مٍاضیْ
سَـپَسْ رَفتیم بَه سُوی بیت مَادَرْ
کِه بُودَه هَمچُو قَصری بَلکِه بهتَرْ
بگُفتَمْ «مدائن» (1) یا «غمدان» (2) است یا «خورنق» (3)
بَه چُون « ایوان کسری» (4) داشت رُونَقْ (5)
کِه «نارسکُو» بکَرد آن را عَمارَتْ
اگَر دیدی بَری از آن تُولَذّتْ
بسَاختَندْ « مَسجدْی» چُون قُبَه یِ نُورْ
« منارَش» عَالیْ است پیداست اَز دُورْ
دَرُ دِیوار آن اَز « سَنگِ مـَرمـَر»
بَه چُون « لُؤلُؤ» بَوَد دَر شَب مُنَوَر
نامَندْ « مَسجد عِباد الرَحمَن»
دَر آن جَاریْ نماز و ذِکر و قُرآنْ
حُضُور اَند قاریان خوانَندْ قرآنْ
بَه تَسبیح و تَهلیل وذکر رَحمانْ
سَـپَسْ زانجا برَفتیمْ بَه « جُمیره»
بکَردیمْ مَنزلِ دَشتیْ نَظارَه
بَسی کاخ بُلند پُر تَجَمُلْ
به زیبایی بَود چُون غُنچَه یِ (6) گُلْ
بَسان طایر شُوریدَه بَر گُلْ
بنالید ♣ محمديان ♣ مانَندِ بُلبلْ
أَلا دُوستَانْ کُنید مَارا تَحَمُلْ
کِه تَقدیم تان کُنم یک شَاخَه یِ گُلْ
بگُفتَا ♣ محمديان ♣ شِعری زرایاتْ (7)
به خَاتَم اَلرُسُل بفرست صَلَواتْ
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باتقدیم احترام، خواهرتان:
http://sarzamineshaeran.blogfa.com/post-107.aspx
****************************
شعر از: محمد محمديان كوخردى.

پی نوشتها:
| بهر سوى غُنچَه گُلْ نوشخند | ملك درميان همچُو سرو بلند |






منبع:awayeseebah
استاد محمدیان را در کنار پروفسور M.M.Bigani رئيس دانشگاه
پزشكى بمبئى و رئيس هيئت مديره بيمارستان بريدج كندى بمبئى

باکمال تشکر از دکتر لطیفه جهت ارسال عکس
برچسب:
نویسنده: الینا اسدیان